Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

ΜΠΡΟΣ ΒΑΘΥ ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΡΕΜΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ

Ήταν πολλοί και  διάφοροι οι λόγοι, που στο πρώην σύστημα, ως Μειονότητα, ήμασταν στον τόπο μας, στα σπίτια μας:


Τα χωριά μας βούιζαν από κόσμο, τα σχολεία μας από μαθητές.


Κι αν ήθελες να εγκαταλείψεις το χωριό, δεν στο επέτρεπε με τίποτε ο μονισμός.


Το ερμητικό κλείσιμο, η απομόνωση, τα ηλεκτροφόρα … , δεν σ’ άφηναν να βγεις από τη χώρα.


Η κατάστασή μας τότε ήταν όπως λέει και το ρητό: “Μπρος βαθύ …” Απροσπέραστο ποτάμι.

Ήταν η εποχή του καταδότη.


Με την ανατροπή του καθεστώτος, άλλαξαν πολλά πράγματα, άνοιξαν τα σύνορα. Κατενθουσιασμένος ο κόσμος έτρεξε προς τη ζωή.

Βγήκε από το σκοτάδι στο φως.


Για την Μειονότητα, όμως, που άδειασε τον τόπο της, είναι βαρύ το τίμημα.


Ζούμε τη συνέχεια του ρητού:  “ … και πίσω ρέμα”.  Την εποχή του ψευδοπατριωτισμού.


Με τη σκλαβιά ήμασταν στον τόπο μας, με τη λευτεριά, δυστυχώς, σε άλλον τόπο.


(Μαθητές του σχολείου των Σωφρατίκων - δεκαετία του '70 είναι η λεζάντα σε φωτογραφία του Γιώργου Γκούλιου)


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

20/07/2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.