Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

«ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΟΥΛΑΝ ΚΑΡΔΙΕΣ …»

Ξύπνησα με καλή διάθεση σήμερα.
Χαρούμενος, αισιόδοξος. Είμαι στα χάη μου και σιγοτραγουδώ παρέα με τον αθάνατο Δημήτρη Μητροπάνο:

«Πες μου πού πουλάν καρδιές,/να σου πάρω μια./Πες μου πού πουλάν χαρές,/να σου πάρω δύο…»

Η πρωινή αύρα της θάλασσας στην Πάργα των ολιγοήμερων διακοπών μου, μού ευφραίνει την ψυχή.

Συνοδεύω τη φωνάρα του αξέχαστου ερμηνευτή, σε συνέχεια, με σφύριγμα και με δυνατή φωνή:

«Θέλω να ‘χεις δυό καρδιές,/ν’ αγαπάς διπλά τον κόσμο…»
«…Πες μου πού πουλάν χαρές,/να στις πάρω όλες…»

Στο τραγούδι - εποχή - δεν ξεχωρίζεις εύκολα πού ξεκινάει η καταπληκτική μουσική, πού σταματάει ο δυνατός στίχος κι αν υπερβαίνει, ξεπερνάει τα δύο πρώτα η ερμηνεία του υπέροχου τραγουδιστή.

Την ώρα που παράγονταν το τραγούδι αυτό - φαντάζομαι - οι καλλιτέχνες δεν ήταν εδώ.

Ήταν αλλού.

Στην κοσμάρα τους.

Με «πήραν», σήμερα κι εμένα μαζί τους.

Ελάτε καλοί μου φίλοι κι εσείς. Να τραγουδήσουμε μαζί το τραγούδι: «Πού πουλάν καρδιές».

Που σου βάζει στην καρδιά πανιά και σε ταξιδεύει. Που σου ανεβάζει διαρκώς τη διάθεση, το ηθικό:

«Πες μου πού πουλάν χαρές,/ να στις πάρω όλες»… 

«Θέλω να χεις δυο καρδιές,/ ν αγαπάς διπλά τον κόσμο…»

Μα… τι άλλο… μπορεί να πει ένα τραγούδι…;!

Τίποτε περισσότερο.

Αφού είπε όλη την ψυχή… τόσο ευαίσθητα και τόσο δυνατά …



Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

29/07/2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.