Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

«ΠΕΡΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΝΑΚΙ!»

Μια εξώπορτα δεν είναι απλά εξώπορτα.

Αυτή, η συγκεκριμένη, είναι έργο τέχνης. Κόσμημα, αρχοντική ... 

Που κλείνει έναν αυλόγυρο, που περιορίζει ένα σπίτι με ιδιαίτερη σημασία, με ιδιαίτερη ιστορία.

Κάποτε η σπιτονοικοκυρά γέμισε την κατσαρόλα με φασολάδα, για να μαζέψει την ταρτάνα. 

Ο Στέφος αφού δυσκολευόταν να πιάσει φασόλι με το κουτάλι του, λέει στα άλλα μέλη της οικογένειας, που είχαν καθίσει γύρω από το σουφρά και τρώγανε το νεροζούμι:

 «Φασολάδα …, να μαζέψομε τα παντελόνια και να μπλατσαρίσομε είναι αυτή ...».

Ο Λάκης Ντάκος, που έφυγε πριν από λίγα χρόνια από τη ζωή, καθόταν στο σουφά αυτής της εξώπορτας  και  καλούσε κάθε περαστικό: 

«Έλα, ρε φίλε, πέρνα από το κονάκι μου, για έναν καφέ κι ένα νερό … !».

Αιτία, αφορμή ήθελε, για να γυρίσει με το φίλο του και ο ίδιος καμία ρακή …

Ήταν του κεφιού και του ποτηριού ο άνθρωπος … 

Στο Νταμπόρι, στο χορό, κρατούσε πάντα το μπαϊράκι. Και μοίραζε στο Μοναστήρι το χλωρό τυρί …  


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

23/02/2017 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.