ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ, ΦΙΛΕ ΜΟΥ, ΑΜΠΝΤΟΥΛ!

Πριν από λίγο στο μετρό, στην Ομόνοια.

- Νωπό το γεγονός -.

Κατεβαίναμε μαζί στην κυλιόμενη.

Εγώ για την "Πανόρμου" κι αυτός - μ' ένα τσούρμο παιδιά - χωρίς τη γυναίκα του, για πού τάχα, τραβούσε, για πού;!

Μου ζήτησε στην αγγλική να μάθει τη διαδρομή πώς πάει στην "Αλίμου".

Τον προσανατόλισα.

Σταθήκαμε στην αποβάθρα, μου χτύπησε την πλάτη, του έσφιξα το χέρι.

Μέσα στην αμαξοστοιχία - τον είδα - πρόσεχε στην ηλεκτρονική ταμπέλα τις στάσεις.

Συστηθήκαμε αυθόρμητα:

- Γιώργος.

- Αμπντούλ.

-Από πού είσαι;

- Από τη Συρία.

Τον αγκάλιασα. Χάιδεψα με τη σειρά τα παιδιά του. Δάκρυσα κιόλας. Πόνεσα τον ξεριζώσω του μέσα μου ...

Στο Σύνταγμα άλλαξα συρμό...

Ο Αμπντούλ με τα μικρά του συνέχισαν τη διαδρομή τους..., να πάνε στον προορισμό τους.

Σήμερα αυτό το γεγονός, που πλανητάρχης πλέον είναι ο Τραμπ.

Λες να λήξει ο πόλεμος στη Συρία;! Ν' αλλάξουν τα πράγματα;! Να τελειώσει το παράλογο κυνηγιτό;!

Τα μακρόπνοα σχέδια των Αμερικανών, παρόλο που ο κόσμος ψήφισε αντισυστημικά, δεν αλλάζουν με τίποτε.

Κι ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ την εθνική καθιερωμένη πολιτική σκοπιμότητα θα εξυπηρετήσει.

Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
09/11/2016