Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

Δεν γνώριζα ότι το Άγιο Όρος είναι κράτος.

Που για να το επισκεφτείς χρειάζεσαι ειδική βίζα.

Σε συνοριακή διάβαση κυματίζουν οι σημαίες δύο κρατών:

Της Ελλάδας και του Άγιου Όρους.

Οι τελωνειακοί - πας από ξηρά ή θάλασσα - σε ελέγχουν κανονικά…

Ο προορισμός μας είναι η Μονή Βατοπαιδίου, που τότε γινόταν ντόρος στα ΜΜΕ, για το μεγάλο σκάνδαλο.

Ο γέροντας Εφραίμ όσο είχε βγει από της φυλακής τα κάγκελα αθώος…

Στο νου μου διατηρώ νωπά όλα τα περίεργα:

Τη μεγάλη βαριά ξύλινη πόρτα της Μονής, που αν δεν έμπαινες την κατάλληλη ώρα μέσα, μαντάλωνε κι έμενες έξω.

Το μαύρο ράσο των μοναχών που σε έπινε, που σε έπνιγε…

Την καμπάνα που σε ξυπνούσε με τους χτύπους της από νωρίς, για να πήγαινες στη λειτουργία.

Τον ξύλινο κόπανο που σε καλούσε για φαγητό…

Τους μοναχούς να σου κάνουν καρτέρι έξω από το μαγειρείο…, να σε καλέσουν για δουλειά στο περιβόλι…

Το θεϊκό, ας το πω έτσι, ήταν… μόλις πάτησε το πόδι μου στον άγιο τόπο, κατά περίεργο τρόπο έχασα την αίσθηση του χρόνου…

Κι ήθελα να μην μείνω για πολύ εκεί…

Είδα και λυπήθηκα απελπισμένους νεαρούς από τη ζωή, που επέλεξαν την απομόνωση.

Επισκέφτηκα νεκροταφείο μοναχών σ’ ένα κομμάτι έρημης γης, δίπλα στη θάλασσα.

Στόχευα να ριχτώ λίγο πιο πέρα… σε νησί…να συναντηθώ με ασκητή…

Να δω τη σπηλιά που κατοικεί, να τον ρωτήσω, για τη μυστήρια πρωτόγονη, λιτή  ζωή…που σε τρομάζει…

αλλά δεν μπόρεσα…

Κάναμε να φύγουμε από το Άγιο Όρος με τον φίλο μου, τον Παντελή, αφού ανάψαμε στον Παντελέημονα  για το καλό ένα κερί …

…αλλά το καράβι που υπολογίσαμε να πιάσουμε στην επιστροφή απ’ τη Δάφνη, δεν τ’ άφησε ν’ αγκυροβολήσει στη Ρωσική πανέμορφη Μονή η θαλασσοταραχή…

Και σ’ άλλο σημείο στην Ξενοφώντος - πάνω στη φυγή - μας έκοψε η θάλασσα την διαδρομή…

Κι όμως βγήκαμε σόι κι αβλαβείς στη στερεά - στην Ουρανούπολη.

Είδαμε παρά πολλά σε διάρκεια ενός πενταήμερου σε πέντε Μονές:

Θαυμάσια αρχιτεκτονική, ξυλόγλυπτα, θόλους, μωσαϊκά, λιθόστρωση, μονοπάτια, γιοφύρια, πηγάδια με μαγκάνια και τριχιές…

Αλλά… να δούμε από κοντά πώς ζει ο μοναχός σε κελί…,

…δεν μας το επέτρεψε κανείς…


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
08/02/2016

    


 








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.