Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΜΕ ΤΑ ΣΑΠΙΑ…

… Περνούσαν τα καλώδια από του Κότρου, του Δέδε κι έφταναν στου Παππά.

Στο σπίτι που διέμενε ο Στρατηγός.

Συνεννοούνταν μ’ ασύρματο όλο το Επιτελείο του Ελληνικού Στρατού. 

- Από ποιο χωριό της Βορείου Ηπείρου είσαι; - ρώτησε ο Παναγιώτης Τάσιος το Μήτσιο Ράιδο σε καφενείο του Χολαργού.

Όταν πρωτοεπισκέφτηκε, πριν το ’90 ο κουρέας, συγγενείς του στην Αθήνα.  

- Από τη Δερβιτσάνη.

«Από το λεβεντοχώρι πες μου καλύτερα.

Σε οικογένεια πληγωμένη βαριά, λυπημένη από πολλούς θανάτους, που βρισκόταν μέσα στο "Σαραντινό", φιλοξενήθηκα το ‘40.

Μια πανέξυπνη όμορφη μικρούλα, μοναχοκόρη, με κατσαρά μαλλιά, που τη φώναζαν Βικτωρία, (να, θυμήθηκα και το επώνυμό της: Παππά), σηκωνόταν το πρωί, άρπαζε το μαστραπά κι όλο χαρά έτρεχε πάνω στην πέτρινη αυλή.

Μου ερχόταν πίσω, για να μου ‘ριχνε νερό… να πλύνω το πρόσωπό μου. Αν δε με προλάβαινε, έφευγα νωρίς, έβαζε τα κλάματα … ».

Με τα πολλά… πίνοντας καφέ εντόπισε ο Μήτσιος τη μάνα μου, (ελάχιστα χρόνια μικρότερή του…)

Όταν επέστρεψε στο χωριό της μετέφερε από τον Παναγιώτη τα δέοντα…

Της έδωσε κι επιστολή…

Στη συνέχεια... μετά από λίγα χρόνια, όταν άνοιξε το σύνορο, ο Παναγιώτης και η μάνα μου αντάμωσαν στην "Ξανθίπου"…

Θυμήθηκαν τα παλιά…

Δάκρυσαν, χάρηκαν, αντάλλαξαν δώρα και ο Στρατηγός κάποια στιγμή σε μεγάλη ηλικία απεβίωσε…

Αν ζούσε σήμερα ο Στρατηγός και μάθαινε ότι τη Βικτορία οι Έλληνες πολιτικοί τη διαφοροποιούν, της αφαιρούν το δικαίωμα να επωφεληθεί κι αυτή στα πάτρια εδάφη το πενιχρό Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης, θα τους έπαιρνε με τα σάπια.


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

22/10/2015



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.