Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΑ ΤΩΝ ΒΟΣΚΩΝ

Πάνω στη Μάγια θυμήθηκα τα δημοσιογραφικά μου μονοπάτια.

Ήμουν νέος στο επάγγελμα και ήθελα να απλώσω ίσκιο, όσο μεγαλύτερο μπορούσα. Για να δοκιμαστώ…

επέλεγα από μόνος μου τα δύσκολα…

…Με τον παιδικό μου φίλο, κτηνίατρο, Δημήτρη Παναγιώτη, θα ήταν το 82 - 83, επισκεφτήκαμε ένα πρωτοπόρο κοπάδι προβάτων…

Πήραμε παρέα δίπλα τα βουνά.

Πάνω στις «Γούρες» της Βάνιστας, σε διχάλα μπερδέψαμε το δρόμο.

Κωφάλαλος βοσκός μας οδήγησε με τις νοηματικές κινήσεις του…

«Έφτιαξε» τρεις μισογέφυρες με την κίνηση των χεριών του. Λέγοντάς μας κατ' αυτόν τον τρόπο:

"Πάρτε αυτό το μονοπάτι, περάστε τρεις ράχες και αμέσως θα πέσετε πάνω σε στάνη!".

Λίγο πιο πάνω από το "Στελάρι" ήταν η νομή.

Μας καλωσόρισαν στο φιλόξενο κονάκι τους τρεις βοσκοί: Ο Μήτσιος Τσίγκας, ο Νάσιος Διαμάντης και ο Λάμπης Μαλιούκης.

Στόχος μου ήταν να περάσω μια νύχτα παρέα με βοσκούς … Να δω πώς ζουν εκεί ψηλά αυτοί οι άνθρωποι…

Τ’ απόγευμα, μόλις "έπεσε" ο ήλιος, αποχώρησε η ζέστη, βγήκαν τα πρόβατα από το φραντζάτο. Γύρισαν τη μπάλα τους οι βοσκοί προς τον "Αηλιά".

Τα μεσάνυχτα πάνω στη Μάγια, φύσαγε από τις δεκαοχτώ.

Κάπου σε απανεμιά, μέσα στ' απλωμένο κοπάδι που σκάριζε, μπόρεσα να πάρω ένα μάτι ύπνο κάτω από την κάπα των βοσκών.

Δύο μεγάλα μαντρόσκυλα είχαν πλαγιάσει δίπλα μου.

…Το πρωί μπάσαμε τα πρόβατα στη στρούγκα και τα σπρώχναμε ένα - ένα με την αγκλίτσα στην ποριά…

Οι δύο βοσκοί, με μαζεμένα τα μανίκια τους, άρμεγαν αθόρυβα… 

Καθώς γέμιζαν οι στρουγγαράτσες, σουρωνόταν το γάλα σε δοχεία… Το ετοίμαζαν για τη μεταφορά του μ’ άλογο σε τυροκομείο …

Δύσκολη η δουλειά του τσομπάνη…, πολύ δύσκολη!

Το λέω και το εννοώ: Προσωπικά δεν θα μπορούσα να επιβιώσω πλάι τους ούτε λεπτό…


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
27/09/2015

   



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.