Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΣΙΓΜΑ

(Το κείμενο που ακολουθεί, γράφτηκε πριν από μερικά χρόνια.
Την περίοδο που οι Αλβανοί το είχαν βάλει με τη γλώσσα μας.
Τώρα, δυστυχώς, έχομε το κακό από μέσα.
Από τους Ελλαδίτες… τ’ αδέλφια μας…
Επιχειρούν τον  ψεκασμό στα ονόματά μας…) 

Το ίδιο θέμα το χειρίστηκαν κι άλλοι νωρίτερα, σε αρκετά πεζογραφήματα.

Ακόμα και σε ποίηση:

«Μας κλέψανε το σίγμα», έγραψε ο Μίνας Λέκκας...

Μοναδικός σκοπός μου  είναι να κρατήσω το θέμα ζωντανό - στην επικαιρότητα…

- Ακόμα δεν προέκυψε καμιά συγκροτημένη φωνή -.

Μην την ακούσει κανείς, τη λάβει υπόψη και μας επιστρέψει το κλεμμένο τελικό σίγμα των ονομάτων μας.

Που μας ξεχωρίζει σαν Έλληνες - λέει την καταγωγή μας.

Απλοί  δικοί μας άνθρωποι ταράζουν διαρκώς τα στεκούμενα νερά.

Σηκώνουν κύμα. 

Αντάρτικα όμως.

Από μόνοι τους.

Χωρίς καμιά υποστήριξη.

Δίνουν αγώνα για να μπει στ’ ονοματεπώνυμό τους το τελικό σίγμα.

Μερικοί τα κατάφεραν με τ’ όνομα. Με το επώνυμο τίποτε ακόμα.

Υπάρχει, λένε, κάποιο κόλλημα.

Θα ξεκολλήσει, που θα πάει.

Οι Έλληνες έπαρχοι, που τώρα πια είναι όλοι  της Ομόνοιας - και δεν τους «εμποδίζουν» οι σοσιαλιστές - αδιαφορούν για το «κουτσούρεμα» τ’ ονόματος.

Σαν να μην είναι δικό τους πρόβλημα, δική τους έγνοια. Ζουν με τον πανικό μην τυχόν τους ταρακουνηθεί  τίποτε η καρέκλα…

Είναι υποκρισία με το τσουβάλι  να μιλάς για σεβασμό ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων, για εφαρμογή Σύμβασης Πλαισίου και ως Έλληνας βουλευτής στο Αλβανικό Κοινοβούλιο, να δέχεσαι να σου προφέρουν το ελληνικό ονοματεπώνυμο σου χωρίς τελικό σίγμα:

Βαγγέλ Ντούλε, Σπύρο Πέτση, Βαγγέλ Τάβο...

Σαν να μην σε γέννησε και σε βύζαξε Ελληνίδα Μάνα.

Απλά αναφέρω γεγονότα.

Διατυπώνω συμπεριφορές που, θέλοντας ή μη, σ’ οδηγούν στο συμπέρασμα ότι βουλευτές κι έπαρχοι  έβγαλαν το τελικό σίγμα στο σφυρί.

Αν σκέπτονται διαφορετικά - έχουν άλλη εκδοχή - ας μας την πουν.

Καλοδεχούμενη.

Αλλά… καλύτερα ας μας την αποδείξουν έμπρακτα, με συγκεκριμένη πράξη.


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ

 03/03/2015

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

«ΟΜΟΡΦΟΣ ΝΕΚΡΟΣ»

(Κοινωνικό θέμα) Φέρνω στο νου μου δύο συγκινητικές στιγμές, που σχετίζονται με το μοιραίο. Με το θάνατο. Τη μία την αποτύπωσα σε συζήτηση με τον οφθαλμίατρο, Χρηστάκη Τζούμπη. Λέει ο φίλος μου: «Δε φοβάμαι το θάνατο, αλλά τον τάφο. Το παράχωμα. Το χώμα που ρίχνει πάνω στο νεκρό ο νεκροθάφτης. Απ’ αυτό πανικοβάλομε. Κι η μάνα μου δεν φοβόταν το θάνατο. Εσένα, αγόρι μου, πονώ, μου έλεγε πριν φύγει. Σε σκέφτομαι στεναχωρημένο με το δάκρυ στο μάτι, να κάθεσαι πάνω από το στολισμένο φέρετρό μου στη μέση του οντά και θλίβομαι». Ο Χρηστάκης καταλήγει:  «Ακόμα και στα τελευταία της, η καλή μου μάνα, είχε όμορφη ψυχή!»      Η δεύτερη στιγμή: Μου έχει συμβεί να ακούω, συνήθως γυναίκες, βγαίνοντας από παρηγοριά, από οικογένεια που έχασε αγαπημένο πρόσωπο, ανάμεσα στα διάφορα, να λένε: «Όμορφος νεκρός. Σαν να κοιμόταν. Σαν να ήταν ζωντανός. Έτοιμος να σου μιλήσει … !». Σε μέρα βαθιού πόνου, πένθους γίνεται η συζήτηση. ...

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Το 1958, ο 18χρονος Σπύρος ΚΟΥΜΠΟΥΛΗΣ μπαίνει στη φυλακή. Μόλις είχε τελειώσει τη διετή τεχνική σχολή, κι εκείνη την περίοδο, ως βοηθός τραχτερίστα, μέσα στη σκόνη και στο λιοπύρι όργωνε τα χωράφια της κρατικής επιχείρησης. Με τον Γιώργο ΛΕΖΟ από τη Λεσινίτσα και τον Παναγιώτη ΜΠΟΥΖΟΥΚΑ από το Βελιάχοβο, οι τρεις πυροστιά, αγανακτισμένοι, πήραν πάνω στους σβόλους, μια κοινή απόφαση: Να δραπετεύσουν απ’ τη χώρα αυτή, που σου στερούσε την ελευθερία. Είχαν συγκεκριμένο σχέδιο. Οι δύο να περνούσαν στην Ελλάδα, να οργανώνονταν και να γύριζαν ενισχυμένοι πίσω. Με στόχο: να ενώσουν με αγώνα τον τόπο με τον εθνικό κορμό, με την Πατρίδα τους. Ο Σπύρος, που θα έμενε στο Δέλβινο, για να παρακολουθήσει την κατάσταση, μετά τη δραπέτευσή τους, υποσχέθηκε να τους εξοπλίσει με κόκκινες ιταλικές χειροβομβίδες, απομεινάρια πολέμου, που τις έβρισκε στα καλύβια του χωριού του. Οι δύο: Γιώργος και Παναγιώτης, Χριστούγεννα του '57 βρέθηκαν στους Φιλιάτες. Ο ένας μετά τον ά...

ΠΡΟΒΟΛΗ

Αν ...  χορός, τραγούδι και στολή βάζαν ψηλά τον πήχη. Θα 'ταν τεράστια η προβολή,  του τόπου στον πλανήτη. Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ  27/09/2017