Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015

«Ο ΒΟΥΡΚΙΩΤΗΣ ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΚΑΪΣΗ ΤΟΥ…»

(Σαν ανέκδοτο…)

Προχθές, στους Αγίους Σαράντα, πίνοντας το καφεδάκι δίπλα στη θάλασσα…άκουσα το ωραίο «ανέκδοτο».

Που τ’ αφηγήθηκε τόσο ωραία ο γουστόζικος αφηγητής:

- Τον πάει τον έπαρχο τ’ Αλύκου ο κόσμος. Από τώρα - μήνες μας χωρίζουν από τις τοπικές εκλογές - το διαλαλεί ανοιχτά, φωναχτά:

«Κομμάτια θα γίνουμε αν δε βγάλουμε Δήμαρχο της περιοχής τον Καϊση!».

Ο γνήσιος, αθώος κόσμος εκφράζει έτσι, την μεγάλη αγάπη, την εκτίμηση και το σεβασμό, για τον άνθρωπο που ξέρει να συμπεριφέρεται, να προσφέρει και να αγωνιά…    

- Παρακαλώ να σας πω εγώ το «μυστικό» αυτής της μεγάλης, δυνατής και αδιάρρηκτης σχέσης ανάμεσα Βουρκιώτη και Καϊση - λέει γνωστός του έπαρχου.

Ο οποίος βάζει κάτω επιχειρήματα κι όχι κουβέντες του μύλου:

«Βασικό είναι ένα χειροπιαστό στοιχείο…  Ότι ο Χρήστος είναι καλός. Γεγονός που δεν το αμφισβητεί κανείς…Κυρίως για όσους τον γνωρίζουμε από κοντά κι απ’ την καλή.
΄
Όμως, κοίτα τι σημαίνει ψυχολογία Βουρκιώτη!!!

Εμείς - βάζω μέσα και τον εαυτό μου - το έχουμε πάθει σαν η εταιρία κινητής τηλεφωνίας, που διαφημίζεται με το πετυχημένο σλόγκαν:

«Το κινητό θέλει το Γερμανό του!»

Στο Βούρκο λειτουργεί επιτυχώς τ’ αντίστοιχο σλόγκαν:

«Ο Βουρκιώτης θέλει τον Καϊση του…!»

Το Χρήστο, όμως… Προσοχή…!

Μην το μπερδέψει τίποτε κανείς με τον Θεμιστοκλή…

Και πάει χαμένη η ψήφος…»

Γι’ αυτό και το πάλεψε ο Χρήστος, το Δημαρχείο να ήταν στ’ Αλύκου, στο κέντρο της περιοχής, για να το έχει κοντά...

Κι όχι κάπου αλλού…


Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
14/01/2015

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.