Ενώ είχα ξεγράψει από καιρό το Μαύρογυρο,
αφού δεν είχε
κανέναν κάτοικο και τα σπίτια του είχαν αφεθεί στο έλεος της τύχης…
να γκρεμίζονται…
ακούω πρόσφατα κι ένιωσα χαρά, ότι επέστρεψε εκεί και μένει
μονίμως ένας κάτοικος.
Η επαρχία του Πωγωνιού τον στήριξε.
Του ανέθεσε καθήκον να συντηρεί τους βασικούς δρόμους της περιοχής.
Να παίρνει ένα μισθό…
Να κρατιέται στη ζωή.
Σ’ αυτό το διάστημα, αφού αδυνάτισε να πληρώσει το
ηλεκτρικό, του το έκοψαν.
Επίσης, δεν ξέρω για ποιο λόγο, τον έβγαλαν κι από τη
δουλειά…
Έμεινε στους πέντε δρόμους…
Διαμαρτυρήθηκε σ’ αρμόδια όργανα:
«Το φως μην μου κόβεται, τουλάχιστον, παρακάλεσε τις
δημοτικές αρχές.
Περιμένω αυτές τις
μέρες να ‘ρθει στο χωριό μου κι η Ρωσίδα σύζυγός μου.
Αν θα με βρει χωρίς φως, τι να κάνει εδώ...
θα μου φύγει…!»
Μαθαίνω ότι όλοι του συμπαραστάθηκαν.
Του ‘δωσαν το χέρι…
Στο χαμένο - εγκαταλειμμένο χωριό - αυτή τη στιγμή ίσως να
είναι και οι δύο κάτοικοι.
Η θερμή εγκάρδια ευχή μου είναι:
«Το Μαυρόγυρο να κατοικηθεί κι απ' άλλα ζευγάρια…
Να έχει άσπρη τύχη…!!!».
Γιώργος ΜΥΤΙΛΗΣ
30/01/2016
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου